Een eerste bericht uit het koude Moscow (-24 graden en gevoelstemperatuur is -35 graden). Na het vroege opstaan op de 23e was iedereen om half 7 paraat bij de busmaatschappij waarvan onze rit naar Dusseldorf airport zou aanvangen. Na een rustige rit zijn we tegen een uur of 8 aangekomen op de airport. 18 spelers, 4 begeleiders en 3 supporters konden gaan inchecken en wederom had de vliegmaatschappij een limiet aan gewicht gesteld voor het team. Maar deze keer zaten we nog vele kilo’s onder het gewicht.
Met een vertraging van ongeveer 20 minuten werd de reis aangevangen naar Moscow airport. In Moscow aangekomen waren we snel door de paspoortcontrole heen (we wisten niet wat we meemaakten) en onze tassen kwamen ook ook vrij snel op de lopende band. Ook was onze coach Patrik Vikstromski al aangekomen en wachtte ons op. Zou alles zo snel gaan vandaag? Nou nee, we waren net het vliegveld afgereden toen we achteraan in de file konden plaatsnemen. Zaterdagmiddag en al gelijk in de file, hoe is het mogelijk.
Na al een geruime tijd in de bus te hebben gezeten en nog niet echt opgeschoten begon de tijd al te dringen. Om 7 uur in de avond zouden we onze training hebben. Een chauffeur die alleen Russisch sprak en volgens mij het niet eens verstond, want in mijn beste Russisch vroeg ik waar hij heen reed, maar haalde alleen zijn schouders op. Heb ik al zoveel lessen Russisch gehad en nog begreep hij me niet. Maar geen probleem, ik heb hier her en der nog wat “kennisjes” zitten, dus die hebben we gebeld om via de telefoon een uitleg te geven waar hij ons heen zou rijden. Onderweg moest nog onze host opgehaald worden die ons verder de weg zou wijzen. Blijkt het de host te zijn van 2 jaar geleden, Roman, die weer het Nederlands team onder zijn hoede heeft gekregen. Het eerste wat hij vroeg was of Emilie erbij was, maar nadat wij hem hadden gezegd dat ze in Nederland was achtergebleven, ging er een diepe zucht van verlichting door de bus. Ik weet niet wat je 2 jaar geleden tegen hem gezegd hebt Emilie, maar hij heeft er schijnbaar nog trauma’s van, haha.
Er werd beslist om direct naar de ijsbaan te rijden om geen tijd te verliezen. De ijsbaan ziet er prachtig uit, alleen het is er warm, en dat zijn we in Nijmegen niet gewend. Onze toeschouwers cq hoofdsponsors konden ook hun kaarten voor het WK gaan halen, Antonov en Larsko van Meegenolajev en Anushka (Anja) van Meegenolajeva kregen een VIP kaart toegewezen. Het verbaasde de schrijver dat een Larsko die net uit de luiers is meteen op zijn eerste de beste WK die hij te zien krijgt als VIP rondloopt. Maar het is hem ook gegund, want hij verzorgd de nodige kauwgom voor het team.
Stephanov den Brok verliet na een paar minuten de training
in verband met een zere pols, hij wilde verder geen risico nemen voor de wedstrijd
tegen de Hongaren.
Na de training zijn we richting ons hotel gegaan, een vrij
nieuw en modern hotel. De kamers zien er voortreffelijk en groot uit. Alleen
jammer dat iedereen weer ver van elkaar af zit. Het eten was ook smakelijk en
goed verzorgd, een kleine theorie door onze coach en daarna is iedereen
richting zijn bed gegaan, na een lange en vermoeiende dag.
Om half 6 zondagochtend wekte onze dokter Jankonov van Huet het team, waarna we konden aanschuiven bij het ontbijtbuffet. Tegen 7 uur (5 uur in de morgen in Nederland) zijn we richting het stadion gereden. Na een rustige warming up en natuurlijk na het beluisteren van de volksliederen kon eindelijk de eerste wedstrijd tegen onze “aarts”rivaal Hongarije beginnen. Nederland kwam met 2-0 voor te staan door goals van Dopski en Emanuel Hermensajev, die zijn eerste goal ooit maakte voor het Nederlands team. Hongarije kwam weer terug in de wedstrijd en bij 2-2 miste Twan Hengstinov een penalty.
Niet lang daarna scoorde Luc Lomanov (Mark van Dinter)
de 3-
Kosher Renzinchov, onze begeleider, begon al te zweten bij de gedachte dat deze overwinning zijn toekomst zou kunnen veranderen. Bij een zilveren medaille gaan zijn lange grijs/zwarte manen eraf. Nu liggen de meeste spelers op 1 oor en heeft onze coach 1 op 1 gesprekken met alle spelers.
Canada, onze tegenstander van morgen heeft
zojuist met 15-2 gewonnen van Letland.
Poka vanuit een koud maar ozo zonnig Moscow,
Vladipeer
