Privet from Moscow
Vandaag een dag met echte hoogte -en dieptepunten.
Om 6 uur in de ochtend werden we gewekt met een wake-up call
via de telefoon. Ik weet niet wat precies de redenwas, maar normaal komt
Jankonov van Huet, onze dokter, ons persoonlijk wekken. Ik word meestal als
eerste gewekt omdat Jankonov my “roommate” is. Deze telefonische wake-up call
zou veel gevolgen hebben voor deze dag.
Tegen 7 uur zaten we in de bus naar het stadion, het was
iets drukker op de weg en het sneeuwde licht. We zaten gelukkig buiten de
maandagochtendspits en onze reis liep voorspoedig. Nadat we onze spullen hadden
gehaald in het drooghok, nou ja drooghok, de meeste spullen waren of nog
vochtig of bevroren, konden we ons omkleden en voorbereiden op de wedstrijd. Na
de overwinning op Hongarije gisteren, ging het team met veel vertrouwen het ijs
op.
De Canadezen speelden beduidend beter als gisteren tegen
Letland. Ook hebben de Canadezen er een nieuwe speler bij; een Rus met een
Canadees paspoort; Evgeny Opytov. Het maakte echt een heel verschil. Hij was
bij elk doelpunt betrokken, of hij scoorde zelf of had een assist.
De eerste 10 minuten konden we het Canadese spel nog
volhouden maar daarna ging het vrij snel met de doelpunten. Na de eerste helft
stond het 10-0 voor de Canadezen.
Gedesillusioneerd gingen we de kleedkamer in en Patrik, onze
coach, veranderde wat in de opstelling. Bijna alle debutanten mochten op het
ijs. Alleen Demitry had de pech, want hij moest deze wedstrijd op de tribune
plaatsnemen. Alle junioren moeten 1 wedstrijd op de tribune plaatsnemen en
kunnen dan de familie van Meegenolajev gezelschap houden met het aanmoedigen
van het Nederlands team. Voor Siemo Hermkovski werd dit zijn debuut als keeper
van het nationaal bandyteam. Na hem wat toegesproken te hebben, natuurlijk was
hij nerveus, is hij richting zijn doel gegaan om de tweede helft de Canadezen
van het scoren af te houden. Hij heeft vele mooie saves gemaakt, maar
natuurlijk kon hij de Canadese aanval niet tegenhouden. Ik neem een petje voor
hem af, pas een maand of 4 staat hij in het doel en bij zijn eerste WK, zo´n debuut
te maken, klasse Siemo!!
Maar natuurlijk waren er nog meer debutanten, Jeroen
Bertinov speelde een solide helft. Zijn vader Joost had niet eens in de gaten
dat zijn bloedeigen zoon al enkele shifts had gedraaid. Hij zat in de strafbank
en was flink opgefokt, totdat zijn mede strafbankspecialist Jordan Abraamovicz,
zei dat Jeroen al een paar keer op het ijs stond. De sfeer in de strafbank
veranderde direct van opgefokt naar een trotse glimlachende vader. Ook kwam
Jesse Rentzinchov op het ijs, hij deed wat er van hem gevraagd werd en kreeg
ook nog een wereldkans op een goal. Een mooie pass door de lucht stopte hij
professioneel en wilde toen aanleggen om op het doel te schieten, maar de
Canadees die vlak bij hem stond, dacht daar anders over en werkte hem tegen de
grond. Vanuit de bank vonden we natuurlijk dat het een penalty was, maar de
Russische scheidsrechter liet gewoon doorspelen.
Ook Max van Meegenolajev kreeg zijn eerste speelminuten voor
het echte Nederlands team. Hij ging gelijk als een speer, niemand had hem nog
zo hard zien schaatsen bij de trainingen in Nijmegen. Hij gaf daarmee zijn
visitekaartje af, de coach was onder de indruk van zijn inzet en hij mocht na
de wedstrijd ook gelijk zijn eerste persconferentie geven, samen met de coach.
De natuurlijk trotse ouders hebben dit opgenomen op de video.
Maar na al deze positieve berichten, moet natuurlijk ook nog
de einduitslag bekend worden gemaakt, dat was het negatieve van deze dag, o
nee, de temperatuur was ook aardig negatief, -21 graden, en de einduitslag was 17 - 1 geworden. Het enige Nederlandse doelpunt werd gescoord
door Twan Hengstinov.
Nadat we in het hotel waren aangekomen en wat gegeten te
hebben zijn Emanuel, Jordan, Demitry en ikzelf richting Demodedovskaya
metrostation gegaan (50 minuten met de metro) om Coen en Rena op te halen, die
vandaag zijn aangekomen in Moscow. Ze hadden een uur vertraging en daardoor
moesten we zonder hen weer het metrostation verlaten om op tijd voor de
teammeeting te zijn. Tegen half 8 waren Coen en Rena ook aangekomen in het
hotel.
Morgen (dinsdag) spelen we om 12 uur (10 uur in Nederland)
tegen Letland. Een wedstrijd die gewonnen moet worden om nog kans te maken op
een zilveren plak.
Vanuit een koel Moscow de groetjes van het team,
Vladipeer
